23 czerwca – 15 sierpnia 2020 roku

Wielebni Księża,
Drodzy Bracia i Siostry,

Zbliżają się uroczystości 100-lecia Cudu nad Wisłą – Bitwy Warszawskiej 1920 Roku.

Mamy nadzieję, że dane nam będzie godnie upamiętnić to wielkie historyczne wydarzenie, którego dalekosiężnymi skutkami i błogosławionymi owocami możemy cieszyć się po dzień dzisiejszy. Nie bez przyczyny Bitwę Warszawską uznano za jedną z przełomowych w dziejach świata. Jakie byłyby losy Europy i Ojczyzny, gdyby Armia Czerwona nie została zawrócona – trudno dziś wyrokować, ale z pewnością byłaby to historia inna niż ta, która ukształtowała naszą tożsamość.

Choć ze względu na wciąż zmieniającą się sytuację sanitarno-epidemiologiczną nie wiemy, jaki będzie ostateczny przebieg odbywających się na naszym terenie oficjalnych państwowych i diecezjalnych uroczystości, nie zaniedbujemy przygotowania duchowego. Ono zrodzi najpiękniejsze i najtrwalsze owoce.

Wobec zbliżającej się nawały wojsk sowieckich Biskupi polscy w liście pasterskim z 7 lipca 1920 roku wzywali: „Módlmy się̨ więc, trwajmy na modlitwie i wymódlmy ojczyźnie naszej triumf i zwycięstwo”.

W dniu 31 lipca 1920 roku, metropolita warszawski, kardynał Aleksander Kakowski wzywał: „W chwili tak poważnej, jaką obecnie przeżywa naród polski, dla pokrzepienia ducha i wzmocnienia serc wiernych, na ubłaganie pomocy z Nieba, której Bóg nigdy nie skąpił proszącym o nią̨, ufny w przyczynę̨ bł. Andrzeja Boboli, patrona Polski, i bł. Władysława z Gielniowa, patrona Warszawy, zarządzam nabożeństwa błagalne za wstawiennictwem tych błogosławionych naszych ziomków”.

W swojej homilii przed katedrą warszawsko-praską, Św. Jan Paweł II mówił: „To zwycięstwo było poprzedzone żarliwą modlitwą narodową. Episkopat Polski zebrany na Jasnej Górze poświęcił cały naród Najświętszemu Sercu Jezusa i oddał pod opiekę Maryi Królowej Polski. Myśl nasza kieruje się dzisiaj ku tym wszystkim, którzy pod Radzyminem i w wielu innych miejscach tej historycznej bitwy oddali swoje życie, broniąc Ojczyzny i jej zagrożonej wolności. Myślimy
o żołnierzach, oficerach, myślimy o Wodzu, o wszystkich, którym zawdzięczamy to zwycięstwo po ludzku. Wspominamy, między innymi bohaterskiego kapłana Ignacego Skorupkę, który zginął niedaleko stąd, pod Ossowem. Dusze wszystkich poległych polecamy Miłosierdziu Bożemu.
O wielkim „Cudzie nad Wisłą” przez całe dziesiątki lat trwała zmowa milczenia – jak już powiedział ksiądz biskup. Na nową diecezję warszawsko – praską Opatrzność Boża niejako nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia w dziejach naszego Narodu i całej Europy, jakie miało miejsce po wschodniej stronie Warszawy”.

Wypełniając testament św. Jana Pawła II dla naszej diecezji, pielęgnując historyczne dziedzictwo i podejmując duchową troskę o naszą Ojczyznę zapraszamy do włączenia się
w dzieło modlitwy Nowenny Pompejańskiej. Przez 54 dni będziemy modlili się o Boże błogosławieństwo dla naszej Ojczyzny i wypraszali potrzebne łaski dla rozwoju dzieł Bożych przez wstawiennictwo Matko Bożej. Rozpoczniemy 23 czerwca i włączymy się we wspólne dzieło modlitwy, jakie zakończy się 15 sierpnia. Zapraszamy osoby indywidualne, rodziny, grupy formacyjne i wspólnoty parafialne.

Zgodnie z zasadami, jakimi kieruje się Nowenna Pompejańska, dni od 23 czerwca do 19 lipca będą poświęcone błagalnej części nowenny, zaś dni od 20 lipca do 15 sierpnia – części dziękczynnej.

Kładę nam wszystkim na sercu to modlitewne dzieło, zapraszam do jego podjęcia i na jego realizację z serca błogosławię.

+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko-Praski

Korzystając z informacji na stronie parafii Matki Bożej Pompejańskiej w Warszawie, przypominamy:

Nowenna Pompejańska obejmuje:
3 nowenny błagalne (3 x 9 dni = 27 dni)
3 nowenny dziękczynne (3 x 9 dni = 27 dni).

Całość trwa więc 54 dni. Codziennie odmawiamy cały różaniec, tzn. trzy jego części – radosną, bolesną i chwalebną. Tajemnice Światła dodane zostały jako czwarta część różańca przez św. Jana Pawła II i nie są obowiązkowe przy odmawianiu Nowenny Pompejańskiej.

Przez wszystkie dni Nowenny Pompejańskiej modlimy się w jednej, codziennie tej samej, jasno sprecyzowanej intencji. Różaniec powinien być odmawiany w pełnym skupieniu. Czas tej modlitwy poświęcamy wyłącznie Matce Bożej Pompejańskiej.

Przez pierwsze 27 dni odmawiamy błagalną część nowenny pompejańskiej, przez kolejne 27 dni – część dziękczynną.

Modlitwa powinna przebiegać w następujący sposób:

  1. Czynimy znak krzyża
  2. Przed rozpoczęciem każdej z trzech części różańca przedstawiamy intencję, jaką zanosimy do Matki Bożej Pompejańskiej, a następnie wypowiadamy słowa: Ten Różaniec odmawiam na Twoją cześć, Królowo Różańca Świętego.
  3. Rozpoczynamy modlitwę różańcową od modlitw początkowych różańca: Wierzę w Boga, Ojcze nasz, 3 x Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu – modlitwy te odmawiamy tylko przed pierwszą częścią różańca.
  4. Odmawiamy kolejne 3 części różańca (radosną, błagalną, chwalebną) – 15 dziesiątek – nie musimy mówić wszystkich bez przerwy.
  5. Po ukończeniu trzech części różańca mówimy modlitwę do Matki Bożej Pompejańskiej, odpowiednio błagalną (przez pierwsze 27 dni) lub dziękczynną (przez kolejne 27 dni).
  6. Po odmówieniu trzech części różańca wraz z odpowiednią modlitwą odmawiamy Pod Twoją Obronę oraz trzy razy z ufnością wypowiadamy błagalne słowa: Królowo Różańca Świętego, módl się za nami!
  7. Całą modlitwę kończymy znakiem krzyża.

Modlitwa błagalna:

Pomnij, o miłosierna Panno Różańcowa z Pompejów, jako nigdy jeszcze nie słyszano, aby ktokolwiek z czcicieli Twoich, z Różańcem Twoim, pomocy Twej wzywający, miał być przez Ciebie opuszczony. Ach, nie gardź prośbą moją, o Matko Słowa Przedwiecznego, ale przez święty Twój Różaniec i przez upodobanie, jakie okazujesz dla Twej świątyni w Pompejach, wysłuchaj mnie dobrotliwie. Amen.

Modlitwa dziękczynna:

Cóż Ci dać mogę, o Królowo pełna miłości? Moje całe życie poświęcam Tobie. Ile mi sił starczy, będę rozszerzać cześć Twoją, o Dziewico Różańca Świętego z Pompejów, bo gdy Twojej pomocy wezwałem, nawiedziła mnie łaska Boża. Wszędzie będę opowiadać o miłosierdziu, które mi wyświadczyłaś. O ile zdołam będę rozszerzać nabożeństwo do Różańca Świętego, wszystkim głosić będę, jak dobrotliwie obeszłaś się ze mną, aby i niegodni, tak jak i ja, grzesznicy, z zaufaniem do Ciebie się udawali. O, gdyby cały świat wiedział jak jesteś dobra, jaką masz litość nad cierpiącymi, wszystkie stworzenia uciekałyby się do Ciebie. Amen.

Na mocy decyzji podjętych przez ks. bp. Romualda Kamińskiego, Biskupa Warszawsko-Praskiego, w naszej Diecezji dokonają się następujące zmiany personalne:

Na emeryturę przechodzą:

  • Ksiądz prał. Jan Andrzejewski, proboszcz Parafii Świętej Trójcy w Kobyłce, dziekan Dekanatu Kobyłka – zamieszka na terenie Parafii w charakterze rezydenta.
  • Ksiądz prał. Lucjan Szcześniak, proboszcz Parafii św. Jana Kantego w Legionowie, dziekan Dekanatu Legionowskiego – zamieszka w Domu Księży Seniorów w Kiełpinie.
  • Ksiądz kan. Hieronim Średnicki, proboszcz Parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Legionowie – zamieszka w Domu Księży Seniorów w Kiełpinie.

Zmiany dotyczące Księży Proboszczów:

  • Ksiądz Jacek Dębski, proboszcz Parafii Świętej Matki Teresy z Kalkuty w Kobyłce (Turowie) – mianowany proboszczem Parafii Świętej Trójcy w Kobyłce.
  • Ksiądz Grzegorz Kucharski, proboszcz Parafii Przemienienia Pańskiego w Wieliszewie – mianowany proboszczem Parafii św. Jana Kantego w Legionowie.
  • Ksiądz Arkadiusz Rakoczy, proboszcz Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Duczkach – mianowany proboszczem Parafii NMP Matki Łaski Bożej w Halinowie.
  • Ksiądz Jan Strzyż, proboszcz Parafii NMP Matki Łaski Bożej w Halinowie – mianowany proboszczem Parafii Przemienienia Pańskiego w Wieliszewie.
  • Ksiądz Adam Ścisłowski, proboszcz Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Guzewie – mianowany proboszczem Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Duczkach.

Pierwsze nominacje proboszczowskie otrzymali:

  • Ksiądz Przemysław Bieniecki – mianowany proboszczem Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Guzewie.
  • Ksiądz Piotr Główka – mianowany proboszczem Parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Legionowie.
  • Ksiądz Paweł Sołowiej – mianowany proboszczem Parafii Świętej Matki Teresy z Kalkuty w Kobyłce (Turowie).

Serdecznie gratulujemy!

Księża Wikariusze zmieniający placówki parafialne:

  • Ksiądz Paweł Adler – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Marka Ewangelisty w Warszawie.
  • Ksiądz Paweł Banach – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Królowej Polski w Warszawie-Aninie.
  • Ksiądz Michał Barszczewski – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Wołominie.
  • Ksiądz Paweł Cudny – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Ojca Pio w Zagościńcu.
  • Ksiądz Krystian Czerski – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej nieustającej Pomocy w Warszawie na Saskiej Kępie.
  • Ksiądz Marek Długoszewski – mianowany wikariuszem Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie-Zerzniu.
  • Ksiądz Piotr Domański – mianowany wikariuszem Parafii Chrystusa Króla w Warszawie.
  • Ksiądz Marek Filipczuk – mianowany wikariuszem Parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Nieporęcie.
  • Ksiądz Krzysztof Filipowicz – mianowany wikariuszem Parafii NMP Matki Pięknej Miłości w Warszawie.
  • Ksiądz Jarosław Gawroński – mianowany wikariuszem Parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Legionowie.
  • Ksiądz Marek Gąsiorek – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Ojca Pio w Warszawie.
  • Ksiądz Robert Gładki – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Wołominie.
  • Ksiądz Karol Grabowski (Diecezja Sosnowiecka) – mianowany wikariuszem Parafii Narodzenia NMP w Mińsku Mazowieckim.
  • Ksiądz Grzegorz Harasim – mianowany wikariuszem Parafii Przemienienia Pańskiego w Radzyminie.
  • Ksiądz Robert Hodyna – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Wacława w Warszawie.
  • Ksiądz Grzegorz Idzik – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Włodzimierza w Warszawie.
  • Ksiądz Dawid Jastrzębski – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie.
  • Ksiądz Wojciech Jaworski – mianowany wikariuszem Parafii Świętej Faustyny w Warszawie.
  • Ksiądz Marek Jeznach – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Włodzimierza w Warszawie.
  • Ksiądz Łukasz Jusiński – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Józefowie k. Otwocka.
  • Ksiądz Tomasz Kamola – mianowany wikariuszem Parafii Miłosierdzia Bożego w Warszawie.
  • Ksiądz Marek Karwacz – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Brata Alberta w Warszawie–Wesołej-Zielonej.
  • Ksiądz Marcin Kontraktowicz – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Benedykta w Warszawie.
  • Ksiądz Maciej Kosewski – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Królowej Polski w Wołominie.
  • Ksiądz Arkadiusz Lao – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Michała Archanioła w Warszawie.
  • Ksiądz Marcin Malmon – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie.
  • Ksiądz Mariusz Morka – mianowany wikariuszem Parafii Niepokalanego Serca Maryi w Otwocku-Śródborowie.
  • Ksiądz Tomasz Połomski – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Jana Kantego w Legionowie.
  • Ksiądz Bartosz Porzeziński – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Królowej Polski w Otwocku-Kresach.
  • Ksiądz Dariusz Rejmuza – mianowany wikariuszem Parafii Nawrócenia Świętego Pawła Apostoła w Warszawie.
  • Ksiądz Mariusz Rybałtowski – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Jakuba Apostoła w Warszawie-Tarchominie.
  • Ksiądz Mateusz Sawiński – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Jerzego w Zielonce.
  • Ksiądz Tadeusz Siewko – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie.
  • Ksiądz Michał Skierkowski – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Izydora w Markach.
  • Ojciec Łukasz Sokołowski (franciszkanin konwentualny) – mianowany wikariuszem Parafii NMP Wspomożycielki Wiernych w Stanisławowie Pierwszym.
  • Ksiądz Jacek Stefek – mianowany wikariuszem Parafii Świętej Trójcy w Kobyłce.
  • Ksiądz Cezary Szadujkis – mianowany wikariuszem Parafii Dobrego Pasterza w Warszawie-Miedzeszynie.
  • Ksiądz Łukasz Tarasiuk – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Franciszka z Asyżu w Warszawie.
  • Ksiądz Jacek Wąsowski – mianowany wikariuszem Parafii Przemienienia Pańskiego w Tłuszczu.
  • Ksiądz Krzysztof Wieczorek – mianowany wikariuszem Parafii Świętej Trójcy w Kobyłce.
  • Ksiądz Artur Więsik – mianowany wikariuszem Parafii Świętych Apostołów Jana i Pawła w Warszawie.
  • Ksiądz Mariusz Włodkowski – mianowany wikariuszem Parafii Świętej Marii Magdaleny w Warszawie.
  • Ksiądz Wojciech Wojno – mianowany wikariuszem Parafii Wniebowzięcia NMP w Kamieńczyku.
  • Ksiądz Marcin Wojtczak – mianowany wikariuszem Parafii Matki Bożej Fatimskiej w Legionowie.
  • Ksiądz Zbigniew Wróblewski – mianowany wikariuszem Parafii NMP Matki Kościoła w Sulejówku.
  • Ksiądz Paweł Zieliński – mianowany wikariuszem Parafii Świętego Klemensa PM w Klembowie.

W ramach innych funkcji duszpasterskich:

  • Ksiądz Karol Grabowski (Diecezja Sosnowiecka) – mianowany kapelanem Szpitala Powiatowego w Mińsku Mazowieckim.
  • Ksiądz Piotr Wyszyński – mianowany kapelanem Cmentarza Bródzieńskiego.
  • Ksiądz Wiesław Wyszyński – mianowany kapelanem Cmentarza Bródzieńskiego.

 

– Dane nam jest przeżywać piękny dzień o niezwykłej głębi. Jezus – nasz Zbawiciel pod postacią Chleba – jak śpiewamy w pieśni eucharystycznej – przychodzi jak niezwykły Gość, ale też najmilszy Przyjaciel do naszej codzienności – mówił w homilii na zakończenie procesji Bożego Ciała w Katedrze Warszawsko-Praskiej biskup Romuald Kamiński.

Details

Z księdzem Jarosławem Gawrońskim, wybranym 3 czerwca przez biskupa Romualda Kamińskiego na diecezjalnego moderatora Ruchu Światło-Życie, o planach na najbliższy czas, znaczeniu nowej misji w posłudze duszpasterskiej rozmawia Karolina Błażejczyk.

Czy decyzja Księdza Biskupa była zaskoczeniem? Jak ją ksiądz przyjął?

Możliwość wyboru na moderatora diecezjalnego pojawiła się już rok temu, kiedy znalazłem się wśród kandydatów na tę funkcję, wskazanych księdzu biskupowi przez odpowiedzialnych za Ruch Światło – Życie w diecezji.

Wtedy ksiądz Biskup Romuald przedłużył kadencję ówczesnego moderatora,  śp. ks. Piotra Urbanowskiego, więc był czas na oswojenie się z taką myślą, przemodlenie jej.

Początkowo, gdy się dowiedziałem o wyborze do grona 3 kandydatów na moderatora diecezjalnego, poczułem pewien niepokój. Pomyślałem, to mnie po ludzku przerasta, że mam wiele słabości, które być może sprawiają, że nie jestem dobrym kandydatem na takie wyzwania duszpasterskie i ewangelizacyjne oraz podjęcie ogromnej odpowiedzialności za  rzeszę ludzi, którzy formują się w całej Diecezji w Ruchu Światło-Życie, zarówno w gałęzi dziecięco-młodzieżowej, jak i rodzinnej.

Dziś jednak podjęcie zadań wynikających z nominacji budzi we mnie przede wszystkim radość i pokój, związane z poczuciem posłania przez Kościół i samego Pana Jezusa. Radość i nadzieja wynika też z tego, że zostałem obdarzony przez Księdza Biskupa nie tylko ogromnym zaufaniem, ale i błogosławieństwem na tę misję. Okoliczności objawienia się decyzji Księdza Biskupa też były szczególne.

Informacja o wyborze została mi przekazana przez księdza kanclerza Dariusza Szczepaniuka. Było to w rocznicę moich święceń kapłańskich, na spotkaniu naszego rocznika, Ta data widnieje na dekrecie, co jak sądzę nie jest przypadkiem, chyba, że zdefiniujemy „przypadek” jako  działanie Ducha Świętego. Dzień później – 4 czerwca, w przepiękne święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana otrzymałem już oficjalnie podpisany przez Księdza Biskupa dokument.

3 czerwca Słowo z dnia również było bardzo znaczące, z listu św. Pawła do Tymoteusza:

Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie od nałożenia moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości oraz trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami.

Boże znaki napełniały mnie coraz większym pokojem, przy zmniejszających się nieco ludzkich obawach, choćby takich, czy da się pogodzić nową misję z posługą na parafii. Do tego otrzymałem od razu, oprócz gratulacji, tak wiele zapewnień o wsparciu, modlitwie i życzliwości ze strony przyjaciół, znajomych, świeckich i kapłanów z Ruchu i nie tylko, że mam pewność że na nowej drodze powołania nie jestem sam.

Kim jest moderator diecezjalny? Jakie zadania stoją przed kapłanem, któremu zostanie powierzona taka misja?

Moderator diecezjalny jest odpowiedzialny za cały Ruch w Diecezji, zarówno za gałąź dziecięco-młodzieżową, jak i rodzinną – Domowy Kościół. Jego czołowym zadaniem jest koordynacja i kierowanie pracami rozmaitych diakonii diecezjalnych, wspieranie działalności wspólnot, rozeznawanie wraz z odpowiedzialnymi świeckimi wyzwań, jakie stoją przed Ruchem w Diecezji. To na pewno również współpraca i tworzenie jedności, zarówno w Ruchu pojmowanym szeroko, jako zrzeszenie wielu ludzi, którzy się formują w charyzmacie Światło-Życie, jak i tworzenie wspólnoty  kapłanów, którzy posługują w Ruchu lub opiekują się wspólnotami, nawet jeśli wcześniej nie przechodzili formacji, ale gdzieś się zapalili tą posługą. To wspólne podążanie drogą charyzmatu, w kierunku Chrystusa, Nieba,  – po prostu ku Zbawieniu. Zadaniem moderatora diecezjalnego jest też na pewno troska o dobra materialne Ruchu i sprawy organizacyjne, jak choćby kwestię rekolekcji wakacyjnych.

Każdy człowiek to nowe pomysły. Czy ma ksiądz już wizję tego, jak będzie wyglądać księdza posługa, jako moderatora diecezjalnego Ruchu? Jakie kierunki obierze?

Nie ma mojej wizji, mojego planu. Na pewno chcę wejść w posługę moderatora poszukując przede wszystkim woli Pana Boga i słuchając tego, co Duch Święty zechce powiedzieć mi przez Słowo, ale również przez ludzi. Zależy mi, by poznać wspólnotę na nowo i wsłuchać się w jej potrzeby. Będę na pewno rozmawiał z Biskupem Romualdem Kamińskim na temat jego marzeń i oczekiwań, co do działania Ruchu Światło-Życie w Diecezji.

Ważnym zadaniem jest kontynuacja tego, co rozpoczął na wielu płaszczyznach wspaniały poprzednik – śp. ks. Piotr Urbanowski. Przykładem mogą być choćby jego działania związane z tegorocznymi rekolekcjami wakacyjnymi w czasie pandemii, organizowanymi na szczególnych warunkach. To jest takie zadanie na teraz i tym już się zajmujemy.

Jeśli chodzi o całościową wizję, to na pewno przychodzi mi tu na myśl jedność rozumiana w kilku aspektach. Na pewno jest istotne, abyśmy jako Ruch stawali się co raz bardziej jednością na płaszczyźnie modlitwy, formacji i wspólnych działań, szczególnie między poszczególnymi gałęziami. Domowy Kościół ma autonomiczne struktury, swojego moderatora, którym jest mój rocznikowy kolega – ks. Jakub Kowalczyk, ale tworzymy jeden Ruch i współpraca między młodzieżą, a rodzinami, małżeństwami jest bardzo cenna i potrzebna. Druga rzecz to współpraca z kapłanami, którzy zajmują się młodzieżą, z szerszym duszpasterstwem młodzieży, by pracować nad jednością między wspólnotami, nie tylko teraz, gdy trwa Synod Młodych, ale stale. Chodzi o to, by przy różnych działaniach zachowywać piękną różnorodność wynikającą z rozmaitych charyzmatów, czy potrzeb, ale zawsze działać na rzecz jedności Kościoła diecezjalnego i  spójnej wizji duszpasterstwa młodzieży, dla dobra i Zbawienia. Młody człowiek jest dziś często bardzo zagubiony, szuka miejsca w świecie i wspólnoty są takim miejscem, które może mu pomóc w pięknym i pełnym życiu oraz osobistym spotkaniu z Panem Jezusem.

Osobiście przeżywam ostatnio również powrót ku Maryjności. Już na samym początku (na razie prywatnie) oddałem moją posługę i cały Ruch pod opiekę Maryi, która jest przywoływana tuż po osobie Jezusa Chrystusa w drogowskazach dojrzałości chrześcijańskiej, będących w formacji Ruchu Światło-Życie ważnym wyznacznikiem charyzmatu. Wierzę, że Niepokalana, którą stawiamy jako wzór Nowego Człowieka, będzie nas prowadzić i otaczać matczyną opieką w trudnym dla Ruchu w diecezji czasie. Bo chociaż czujemy sercem i mamy przekonanie i nadzieję, że poprzedni moderator śp. ks. Piotr Urbanowski jest w niebie, to po ludzku zaskoczył nas swoim odejściem.

Wspomniał ksiądz o wakacjach. To ważny formacyjnie czas dla oazowiczów. W tym roku przez pandemię związany z wieloma obostrzeniami. Czy znane są już szczegóły, jak będą wyglądały rekolekcyjne spotkania?

Rekolekcje wakacyjne to tym roku rzeczywiście duże wyzwanie. Już wcześniej zastanawiał się nad nim ks. Piotr, wiele rozmawiał i bardzo się troszczył jak je zorganizować. Pojawiały się pierwsze, konkretne pomysły, choć wciąż nie wiedzieliśmy do końca, jak będą wyglądać wytyczne Głównego Inspektora Sanitarnego i Rządu dotyczące wyjazdów wakacyjnych. Pomysłem, który chcemy realizować są rekolekcje w skróconej formie – pięciodniowej, stacjonarnie, przy parafiach, które posiadają odpowiednią infrastrukturę, czyli większy kościół, odpowiednie sale. Wiadomo, że to nie do końca to samo, co piętnastodniowa oaza, która ma swoją dynamikę, ale po pierwsze chcemy, by formacyjnie nie przegapić czasu wakacji, a po drugie, by nie zostawić naszej młodzieży bez tego ważnego, kulminacyjnego momentu dla Ruchu Światło-Życie, jakim jest przeżycie rekolekcji. Wakacje to szczyt formacji rocznej, tam najwięcej się dokonuje, mamy doświadczenie, że Pan Bóg wtedy szczególnie działa, wylewa swoje łaski. Jest to też czas intensywnego poznawania i pogłębiania charyzmatu, który się z Ruchem wiąże. Trwają w licznych małych zespołach prace nad programem formacyjnym dla poszczególnych grup wiekowych, a w tym momencie przeprowadzamy badania w parafiach i wspólnotach, by określić, ile osób będzie chciało w takich skróconych rekolekcjach uczestniczyć. Trzeba też wspomnieć, że jeśli chodzi o najmłodszych, to na pewno potrzeba będzie zaangażowania rodziców, by dzieciaki mogły bezpiecznie docierać codziennie na miejsce, ponieważ takie rekolekcje byłyby bez noclegu, w formie zbliżonej do półkolonii.

Na koniec spytam jeszcze o księdza doświadczenie z Ruchem Światło-Życie. W którym momencie pojawiła się miłość do takiej drogi w Kościele?

Wiele osób na pewno ma takie doświadczenie, że wspólnota, w której posługują to również miejsce pierwszego, świadomego spotkania z Panem Jezusem. Tak było i w moim przypadku. Wyrosłem w rodzinie bardzo wierzącej, mam wspaniałych rodziców i siostry. Pan Bóg w moim życiu rodzinnym był obecny zawsze, ale dopiero w Ruchu Światło-Życie rozpoczęła się moja dojrzała relacja z Panem Jezusem. Poznałem Go jako mojego Pana i Zbawiciela, a nie tylko Boga moich rodziców. Jako młody człowiek zostałem zaproszony przez s. Nikodemę do wspólnoty w Radzyminie i to można powiedzieć było miejsce pierwotnej miłości. Tam odkrywałem swoją drogę życia, a to nie było takie proste i wcale od początku nie objawiało się we mnie powołanie kapłańskie. To było moje miejsce rozeznawania, rozpoznawania i wzrostu w wierze. Wtedy też poznałem na drodze formacyjnej wielu księży. Podczas seminarium, które nasz Ksiądz Rektor nazywał Tarchomińskim Nazaretem, siłą rzeczy było trochę mniej miejsca na posługę w Ruchu. Pojawiły się inne zaangażowania, takie jak pielgrzymka, czy wyjazdy kolonijne i na wakacyjnych oazach byłem tylko dwa razy. Jednak ten czas ukształtował we mnie otwartość na każdy ruch. Dojrzewałem do tego, by dostrzec, że Kościół jest rzeczywistością różnorodną, a Jezus może posłać do różnych działań, różnych wspólnot. Niemniej po święceniach diakonatu, jakby naturalnie zostałem włączony i zaproszony do współpracy z księżmi z Ruchu i zobaczyłem, że to jest moje miejsce formacji jako księdza, ale też posługi w różnych wymiarach – Diakonii Wyzwolenia, Diakonii Dzieci Bożych. Także parafie, w których posługiwałem Pan Bóg układał tak, że zajmowałem się Oazą. Najpierw na pierwszej parafii Przemienienia Pańskiego w Wieliszewie, później w parafii św. Włodzimierza na Bródnie, jak i teraz w parafii Matki Bożej Loretańskiej na Pradze, choć w każdym z tych miejsc wspólnoty mają swoją odrębną, większą lub mniejszą historię i niesamowitą specyfikę

Ks. Jarosław Gawroński – wyświęcony na kapłana 3 czerwca 2006 roku przez abp Sławoja Leszka Głódzia. Magister teologii w zakresie katechetyki na PWTW w Warszawie.

Posługiwał w parafiach Przemienienia Pańskiego w Wieliszewie, św. Włodzimierza na Bródnie oraz MB Loretańskiej na Pradze. Od 3 czerwca 2020 roku dekretem Biskupa Romualda Kamińskiego mianowany moderatorem Ruchu Światło-Życie Diecezji Warszawsko-Praskiej.